lifft1982

lifft 

[bnth. S. lift] 

eg.b. ll. lifftiau.

a  Dyrchafiad neu godiad (ysbryd, &c.), hẁb:

a lifting (of spirits, &c.), uplift.

1775 ML i. 395, Da iawn os rhydd yr Ysgawen dippyn o gymorth i chwi gael lift.

b  Help a roddir i deithiwr ar draed drwy ei gludo mewn cerbyd, pàs:

lift, ride.

1896.

c  Dyfais i gludo personau neu nwyddau, &c., o lawr i lawr mewn adeilad:

lift, elevator.

1894.

d  Y weithred o godi, codiad:

a lifting, raising.

15g. DGG² 68, Gwelwch dynnu o’r gwaelawd, / Lifft o blanc o lofft y blawd [i’r eira].

Amr.:

liwt2.

Ar lafar mewn rhai mannau yn y De, Cymru xxxiii. 284.