swyddfa2000

swyddfa 

[swydd+-fa, ma1] 

eb. ll. swyddfeydd, swyddfaoedd, swyddfâu.

Ystafell neu adeilad a ddefnyddir ar gyfer gwaith neu fusnes, yn enw. ar gyfer gwaith gweinyddol neu glerigol, neu at waith megis argraffu, gwerthu tocynnau, &c., adeilad y lleolir adran o’r llywodraeth ynddo, ystafell neu adeilad lle mae person proffesiynol yn trafod busnes, hefyd yn ffig.:

office, place of business, also fig.

1778 W d.g. Office [the room, or place, appropriated to any business].

1803 P, Swyzva, s. f.—pl. swyzvëyz … A place of business, or office.

1848 Adr Addysg i. 4, Yn y gweithfeydd, ni cheir byth mo’r Cymro mewn swyddfa.

id. ii. 205, swyddfa Cymdeithas Haiarn.

1894 D. Owen: GT 259, aeth yn ol i’r swyddfa at un o’r meistri.

Ar lafar, ‘Mae o ’di mynd i Aberaeron, ’fydd o ddim yn ôl yn y swyddfa tan dri’.

Cfn.:

swyddfa argraffu: printing office.

1864.

Swyddfa Gartref(ol): Home Office.

1815.

Swyddfa Gymreig: Welsh Office.

20g.

swyddfa digollediad, Swyddfa y Digollediad: insurance office, Insurance Office.

1833.

Swyddfa Masnachu Teg: Office of Fair Trading.

20g.

Swyddfa Feteoroleg(ol), y Swyddfa Meteoroleg: Meteorological Office.

20g.

Swyddfa Forol: Navy Office.

1817.

swyddfa batent(au): patent office.

20g.

swyddfa bost, Swyddfa’r Post: post office, Post Office.

20g.

Swyddfa Dramor: Foreign Office.

1937.